Hedef yok, amaç yok, belirsizlikler içinde koybolan genclik, merhamet duygusundan yoksun bir insanlık, zulüm, haksızlık, riya, vurdumduymazlık ve bir sürü buna benzer durumlar almış başını gidiyor. Buna toplum olarak dur demezsek daha ne gibi insanlık dışı suç ve olayları kestirmek hiç de zor değil. Toplum olarak her şeyden sorumluyuz. Bana dokunmayan yılan bin yaşamasın! Kendimizi ve ailemizi bu konuda duyarlılığa davet etmeliyiz. Önce aile sonra toplum olarak neler yapılması konusunda acil kararlar alınması gerekir. Toplum neye yönelirse devlet odur. Burada öncelik toplumdur. Okullardaki ders programları gözden geçirilmeli, önce insana yaraşır bilgilere ağırlık verilmeli. Burada en çok ahlaki değerler ön plana çıkmalı, daha sonra diğerleri ele alınmalıdır. Yaradılış gayesini unutmuş insanoğlu mahkukattan daha aşağı olabiliyor. Zaten bir çok örneğini medya ve diğer organlarda görüyoruz. Çok acıdır ki ardından gelen bir diğer olayla üstü kapanıyor ya da unutuluyor. Bir diğer konuda şudur ki; artık genellikle ailede anne baba çalışıyor çocuklara da ya bakıcı ya da bir yakını bakıyor. Annne baba sevgisinden yoksun bir gençlik yetişiyiyor. İlk eğitim ailede başlamıyor. Okul yaşı düştü. Çocuklar hemen eğitimin kucağına bırakılıyor. Burada da öncelik eğitimde teoriye dayanıyor. İnsanlık değerleri umursanmıyor. Gerisi zaten bildiğimiz gibi...